<!DOCTYPE book PUBLIC "-//KDE//DTD DocBook V3.1-Based Variant V1.0//EN">
<book lang="pl">
<bookinfo>
<title>Wprowadzenie do KDE</title>
<authorgroup>
<author>
<surname>Matthias Ettrich, Kalle Dahlheimer, Torben Weis, Bernd
Wuebben,
tłumaczenie Piotr Roszatycki, Andrzej Nakonieczny</surname>
</author>
</authorgroup>
<date>Version 0.1, 15 Oct 1997 / Wersja 0.1, 23 Sty 1998</date>
<releaseinfo><!-- information about this particular version --></releaseinfo>
<revhistory>
<revision>
<revnumber></revnumber>
<date></date>
</revision>
</revhistory>
<abstract>
<para>Wprowadzenie do Środowiska Graficznego KDE</para>
<para>Krótkie wprowadzenie do Środowiska KDE</para><!-- Merge this with the previous paragraph; it comes from <META NAME="description" CONTENT="..."> --></abstract>
<keywordset>
<keyword>KDE</keyword>
<keyword>quickstart</keyword>
<keyword>guide</keyword>
<keyword>pomoc</keyword>
<keyword>dokumentacja</keyword>
<keyword>środowisko</keyword>
<keyword>desktop</keyword>
<keyword>KDE</keyword>
</keywordset>
</bookinfo>

<chapter id="Wprowadzenie">
<title>Wprowadzenie</title>

<para>Ten dokument jest krótkim wprowadzeniem do Środowiska Graficznego
KDE
i zaznajamia z jego niektórymi, najbardziej podstawowymi
własnościami.</para>

<para>Ten przewodnik jest daleki od wyjaśniania wszelkich aspektów KDE,
a tylko
opisuje niektóre najważniejsze czynności przy korzystaniu z niego.</para>

<para>Uznajemy ponadto, że jesteś zaznajomiony z co najmniej jednym
graficznym
interfejsem, dla przykładu CDE(tm), Geos(tm), GEM(tm), NeXT(tm),
MacFinder(tm), Presentation Manager(tm) lub MS-Windows(tm). Nie ma
więc
potrzeby wyjaśniać, jak korzystać z myszy lub pojedyńczych
klawiszy, a
wystarczy skupić się na bardziej ciekawych rzeczach.</para>
</chapter>

<chapter id="Niechstansiokienkajakuruchomiaplikacje">
<title>Niech staną się okienka -- jak uruchomić aplikacje</title>

<para>Na dole ekranu znajdziesz panel desktopu, zwany dalej po prostu
panelem.
Poza innymi metodami, panel jest pierwszym sposobem na
uruchomienie
aplikacji. Spójrz teraz na przycisk po lewej stronie, na którym
widnieje
wielka litera 'K'. Ten przycisk oznacza "Idź!". Ma on małą
strzałkę
skierowaną do góry, co oznacza, że po naciśnięciu na nią ukaże się
menu.
Więc zrób to! Te właśnie menu jest nazwane "Idź!" i oferuje ci
prosty dostęp
do aplikacji zainstalowanych w systemie. Jeżeli chcesz użyć
klawiatury
zamiast myszy, wciśnij Mod1-F1 (Mod1 prawdopodobnie będzie
oznaczać klawisz
Alt w komputerach PC).</para>

<para>Jeśli używasz często którejś aplikacji, możesz chcieć mieć
jeszcze szybszy
dostęp do niej. W takim przypadku możesz dodać do panelu
pojedynczą aplikację
lub całe pod-menu z menu startowego. Jeżeli chciałbyś mieć na
panelu np.
"Znajdź pliki", po prostu wybierz Idź!-&gt;Panel-&gt;Dodaj aplikację-
&gt;Znajdź pliki
(Ten zapis oznacza, że wpierw przywołaj menu "Idź!" klikając na
jego ikonę na
panelu, a następnie wybierz pozycję "Panel". Ma ona po prawej
stronie małą
strzałkę, co oznacza, że wywołane zostanie kolejne pod-menu, gdzie
możesz
wybrać "Dodaj aplikację", a następnie w tym kolejnym pod-menu
wybrać "Znajdź
pliki".). Zauważ, że możesz przemieszczać pozycje znajdujące się
na panelu,
wybierając opcję "Przesuń" w menu kontekstowym. Po prostu kliknij
prawym
klawiszem myszy (chyba że masz mysz dla leworęcznych, wtedy
kliknij lewym
klawiszem). Ukaże się wtedy menu, skąd możesz wybrać "Przesuń".
Teraz przesuń
mysz, a ikona będzie się przesuwać po całym panelu. Gdy już
zdecydujesz się,
gdzie ma ona leżeć, kliknij lewym przyciskiem myszy. Jak już
pewnie zauważyłeś,
inną pozycją w tym menu jest "Usuń", dzięki czemu możesz się
pozbyć takiej
ikony z panelu.</para>

<para>Doszliśmy do interesującego tematu: KDE zazwyczaj oferuje
kontekstowe menu,
wszędzie, gdzie to jest przydatne. Czasem warto spróbować użyć
prawego
przycisku myszy na czymkolwiek, jeśli nie za bardzo wiesz, co
można z tym
zrobić. Nawet tło desktopu ma swoje takie menu!</para>

<para>Jest jeszcze kilka interesujących rzeczy dotyczących panela.
Jedna z nich
zainteresuje ciebie, jeśli pracujesz w trybie o niższej
rozdzielczości. Jest to
funkcja "ukryj-pokaż-panel". Spróbuj tylko kliknąć na przycisk
znajdujący się
po lewej stronie przycisku "K". Tak przy okazji, jeśli nie wiesz,
co dany
przycisk oznacza, po prostu najedź na niego myszą i poczekaj
chwilę. Pojawi się
wtedy podpowiedź, która wyjaśni ci funkcję tego przycisku w kilku
słowach.</para>

<para>Póki co zostawmy te szczegóły na moment i zajmijmy się samymi
aplikacjami
(dla przykładu niech to będzie "Znajdź pliki"), a konkretnie tym,
jak korzystać
z okien w KDE.</para>

<sect1 id="okienko-i-co-teraz">
<title>Okienko! I co teraz?</title>

<para>No cóż, zazwyczaj ludzie pracują <emphasis>w środku</emphasis> okienka, ale
czasami
warto zająć się samym oknem. Można dla przykładu:</para>

<para><itemizedlist>
<listitem>
<para>zmaksymalizować okno</para>
</listitem>
<listitem>
<para>zikonizować okno (czyli pomniejszyć je do ikony)</para>
</listitem>
<listitem>
<para>przesunąć okno</para>
</listitem>
<listitem>
<para>zmienić rozmiar okna</para>
</listitem>
<listitem>
<para>zmienić aktywne okno (czyli jedno dezaktywować, a następne
uaktywnić)</para>
</listitem>
</itemizedlist>
</para>

<para>Przesuwanie i zmiana rozmiaru okna jest proste: kliknij na
pasku
tytułowym okna albo na jego ramce i zacznij przesuwać. Innym
sposobem
przesuwania okien jest przytrzymanie klawisza Mod1 i przeciąganie
okna przy
pomocy lewego klawisza myszy. W podobny sposób można także
zmieniać rozmiar
okna - wystarczy zamiast lewego klawisza użyć prawego.</para>

<para>Bardziej interesujące są przyciski na górze okna. Przyciski te
umożliwiają szybkie skorzystanie z niektórych podstawowych
operacji.
Standardowy zestaw tych przycisków wygląda następująco:</para>

<para>Po lewej stronie:</para>

<para><itemizedlist>
<listitem>
<para>przycisk menu. Zazwyczaj pokazany jest jako ikonka programu.
Kliknięcie na niej spowoduje pojawienie się menu z opcjami
dotyczącymi tego
okna. Możesz przywołać te menu także przez kombinację klawiszy
Mod1-F3.
</para>
</listitem>
<listitem>
<para>przycisk przyklejenia. A co to takiego? Wyjaśnienie będzie
poniżej
&mdash; trochę cierpliwości!</para>
</listitem>
</itemizedlist>
</para>

<para>Po prawej stronie:</para>

<para><itemizedlist>
<listitem>
<para>przycisk ikonizacji. Zikonizowane okno jest niewidoczne na
ekranie,
ale wciąż widnieje na liście okien w pasku zadań. W prosty sposób
może
zostać przywrócone.
</para>
</listitem>
<listitem>
<para>przycisk maksymalizacji. W porównaniu do innych graficznych
środowisk,
ten przycisk ma dodatkową funkcję. Jeśli klikniesz w ten przycisk
środkowym
klawiszem myszy, okno zostanie powiększone tylko w pionie, a jeśli
klikniesz
prawym klawiszem, okno powiększy się tylko w poziomie.
</para>
</listitem>
<listitem>
<para>przycisk zamknięcia. Ten przycisk, na którym widnieje "X",
ma ciekawą
historię. Oryginalnie zdefiniowany w systemie NeXT(tm), znaczył
"Maksymalizuj". Nieszczęśliwie Windows 95(tm) zdefiniował
znaczenie tego
przycisku jako "Zamknij". Odkąd każdy system graficzny przyjął
używać
symbolu "X" jako zamknięcia okna (począwszy od Presentation
Manager(tm),
Limbo(tm), a skończywszy na innych środowiskach pracujących w X
Window
System), KDE także używa przycisku "X" jako "Zamknij".
Odpowiednikiem na
klawiaturze jest Mod1-F4.</para>
</listitem>
</itemizedlist>
</para>

<para>Teraz kiedy już wiemy jak sobie radzić z oknami, zachęcamy do
otwarcia
jakiś okien z panela w celu odkrycia sekretów jak przełączać się
pomiędzy
różnymi oknami.</para>

<para>Są różne sposoby aby to zrobić. Najprostszym jest kliknąć na
nowym oknie
(w zależności od ustawień desktopu powinieneś kliknąć na pasku
tytułu lub
wypełnieniu, możesz przytrzymać również Mod1 w czasie klikania na
okno -
zaktywujesz przez to okno niezależnie od ustawień desktopu).
Bardziej
zaawansowanym sposobem jest użycie do tego klawiatury (do tego
celu spróbuj
Mod1-Tab lub Control-Escape). Istnieje jeszcze sposób wykonania
tego wyłącznie
przy pomocy myszki - użycie paska zadań. Domyślnie jest on
umieszczony w lewym
górnym rogu ekranu choć może być także u samej góry bądź też u
dołu ekranu</para>

<para>Pasek zadań jest naprawdę pomocny - proste kliknięcie lewym
klawiszem
myszki na właściwym klawiszu pasku zadań natychmiastowo przeniesie
ciebie do
wybranej aplikacji. Natomiast środkowy klawisz pozwala zmniejszyć
(bądź
zwiększyć) okno aplikacji do ikony (lub do normalnego okna).
Ostatni już
klawisz - prawy - otworzy spodziewane kontekstowe menu. Jest
ono całkiem podobne do operacyjnego menu okna.</para>

<para>Możesz również wywołać listę aplikacji klikając środkowym
klawiszem myszy
na tle (tzw. "root window") lub poprzez listę okien znajdującą się
na panelu
(należy ją najpierw dodać poprzez Idź!-&gt;Panel-&gt;Dodaj listę okien).</para>
</sect1>

<sect1 id="dobrze-a-co-oznacza-przyklej-sticky">
<title>Dobrze, a co oznacza "przyklej" (sticky)?</title>

<para>Może się zdarzyć, że masz otworzonych więcej okien niż miejsca
wolnego na
desktopie - w tym wypadku masz trzy możliwości:</para>

<para><orderedlist><listitem>
<para> pozwolić oknom być otwartymi (pogmatwane!)</para>
</listitem>
<listitem>
<para> Zmniejszyć do ikonek te okna, których aktualnie nie
potrzebujesz i
używać paska zadań lub Mod1-Tab w celu przełączania się pomiędzy
nimi (wciąż
troszkę pogmatwane i dużo roboty!)</para>
</listitem>
<listitem>
<para> Polecane: zrób to co robi prawdziwy system operacyjny w
momencie, kiedy
nie ma wystarczająco dużo fizycznej pamięci - używaj wirtualnej
pamięci a
dokładnie (w tym wypadku) wirtualnych desktopów (ekranów).</para>
</listitem>
</orderedlist>
</para>

<para> Opcja trzecia jest rozwiązaniem.  KDE może udostępniać kilka
różnych
dekstopów. Możesz się przełączać pomiędzy wirtualnymi desktopami w
bardzo
prosty sposób tj. klikając na jeden z (domyślnie 4) przycisków
desktopu
umieszczonych na kpanel'u. Innym sposobem jest użycie kombinacji
Control-F1...F8 które służą do natychmiastowego przełączenia na
żądany desktop
(można również przełączać się w sposób podobny jak między oknami,
służy do
tego kombinacja Control-Tab).</para>

<para>Wirtualne desktopy są bardzo przyjemne. Ale czasami chcesz aby
okno było
obecne na *każdym* desktopie. Przykładem może być małe okienko do
pogawędek,
albo budzik lub cokolwiek. W tym przypadku możesz użyć powyżej
wspomnianego
"przyklejenia" - przycisk, który przypina okno do tła, dzięki
czemu jest obecne
na każdym wirtualnym desktopie.</para>

<para> Przyklejania można także użyć do przesuwania okien z jednego
desktopu na
inny. Ale łatwiej jest użyć kontekstowego menu (z paska zadań -
prawy przycisk
myszki) bieżącego okna (pozycja "Wyślij na ten desktop") lub też
"Wyślij na
desktop" z podmenu operacyjnego okna, które chcemy przenieść na
inny
desktop.</para>
</sect1>

<sect1 id="ale-ja-chce-moj-linie-komend">
<title>Ale ja chcę moją linię komend!</title>

<para> Uspokój się, nie ma się czego obawiać. KDE nie zabiera twojej
ukochanej
(a czasami bardzo efektywnej) linii komend z dala od ciebie.
Możesz przenosić
swoje pliki z desktopu, ale możesz również używać komend
unixowych, do których
jesteś przyzwyczajony. KDE dostarcza bardzo wyszukane okienko
linii komend zwane
kvt (więcej o kvt w innej części tego dokumentu).</para>

<para> Czasem zdarza się, że chcesz wprowadzić tylko jedną komendę. W
tym
przypadku nie potrzebny jest "pełny" terminal. Po prostu wciśnij
Mod1-F2 a
uzyskasz małą linię komend, gdzie będziesz mógł wprowadzić
polecenie. Po
wprowadzeniu linia komend zniknie ale polecenie zostanie
zapamiętane. Kiedy
ponownie otworzysz to okno (które będziemy nazywać "minicli") i
wciśniesz
przycisk "strzałka w górę", to będziesz mógł przejrzeć wszystkie
komendy, które
wprowadziłeś wcześniej. To rozszerzenie jest znane oczywiście z
normalnych
emulacji terminali i powłok (shell) i zwane jest historią
komend.</para>
</sect1>
</chapter>

<chapter id="Okienkafolderyzarzdzanieplikami">
<title>Okienka-foldery - zarządzanie plikami</title>

<para>Jeśli jesteś przyzwyczajony do zwykłego sposobu zarządzania
plikami w
Unixie to po prostu o tym zapomnij. Zarządcy plików w obszarze
UNIX'a są małymi
programami które wystartowały jako demon dostarczając kontrolę nad
systemem i
pozwalają kopiować, przesuwać i zmieniać nazwy plikom a także
tworzyć katalogi
itp. Czasami potrafią także uruchomić aplikację lub wystartować
aplikację w
celu otworzenia jakiegoś dokumentu. To były dawno temu. Dzisiaj
użytkownik
oczekuje więcej. Przemysł komputerowy migruje w kierunku
sieciowego interfejsu,
przy którym nie ma różnicy w którym miejscu na świecie znajduje
się plik.
Zarządca plików powinien działać tak samo na wszystkich zasobach,
niezależnie
od ich lokacji. Powrócimy do tego interesującego zagadnienia w
następnej
sekcji.</para>

<para>Ważnym udoskonaleniem dzisiejszych desktopów jest folderowa
metafora. Każdy
katalog na twoim dysku jest reprezentowany dla ciebie jako folder.
Folder jest
wyświetlony w oknie pokazując tobie ikony dla każdego pliku w
folderze. Jeśli
kiedyś używałeś Mac'a, Win95 lub OS/2, to wiesz co mam na myśli.
Jeśli pierwszy
raz uruchamiasz KDE zauważysz, że znajduje się tam okno z wieloma
ikonami.
Folder ten, to twój katalog domowy (jest to katalog w którym się
znajdujesz
zaraz po zalogowaniu). KDE od pewnego czasu posiada zarządcę
sesji, który
zapisuje pozycję oraz wiele innych atrybutów otwartych okien
aplikacji w
czasie wylogowania. Oznacza to, że zobaczysz te same okna, które
były otwarte w
czasie wylogowania w momencie kiedy ponownie się zalogujesz.</para>

<para> Powróćmy jednak do okna folderu. Zawiera on ikony, dobrym
pomysłem jest
kliknięcie na jakiejś prawym przyciskiem myszki. Zobaczysz wtedy
podmenu które
pozwoli tobie kopiować, przesuwać, kasować lub wyrzucać do kosza
pliki a
także zmieniać własności pliku, uruchomić jakąś aplikacje w celu
otwarcia
dokumentu (tj. naszego pliku). KDE wspiera także MIME - jest to
skrót od
Multimedia Internet Mail Extension (ale jeśli o tym nigdy nie
słyszałeś, to
prawdopodobnie nie musisz tego tak dokładnie wiedzieć). Dzięki
temu KDE wie,
która ikona powinna zostać użyta do konkretnego rodzaju pliku.
Proszę zauważyć,
że nie ma potrzeby edytować długich plików konfiguracyjnych, aby
uzyskać te
ładne ikony. Każda aplikacja KDE, która potrzebuje nowego typu
MIME, a także inne
oprogramowanie przychodzi z odpowiednim plikiem konfiguracyjnym i
ikonami
(ponieważ jest to wersja beta, a nie ostateczna, to może się
zdarzyć, że nie w
każdym wypadku tak będzie; prosimy o takich odstępstwach nas
informować). Tak
więc dążę do tego, że wszystko powinno pracować tak jak należy bez
naszej
ingerencji. Jeśli np. zainstalujesz przeglądarkę postscriptu dla
KDE, to wtedy
KDE wie jakiej ikony użyć dla plików postscriptowych i jaką
aplikacje ma pod
nie podłączyć. Rezultat będzie taki, że kiedy wciśniesz lewy
klawisz myszki na
ikonce, to KDE spróbuje znaleźć przywłaszczoną aplikacje. Jeśli to
się nie
powiedzie to KDE zapyta ciebie o nią. Może się zdarzyć, że
będziesz miał
zainstalowane kilka różnych aplikacji dla tego samego rodzaju
danych.
W tym wypadku zostaną one wyświetlone w postaci listy. W innej
części
dokumentacji KDE nauczysz się jak ustawiać domyślne aplikacje,
jeśli np. jest
zainstalowane kilka aplikacji jako przeglądarki obrazków.</para>

<para>Teraz już wiemy jak radzić sobie z plikami i katalogami, z
kopiowaniem,
przesuwaniem i kasowaniem ich i wiele jeszcze innych ciekawych
rzeczy. KDE
może także otwierać dla ciebie dokumenty. Pod poprawnie
zainstalowanym KDE
nie musisz wiedzieć które aplikacje są wymagane do danego typu
dokumentu.</para>

<para> KDE wspiera mechanizm przeciągnij i upuść (drag and drop) w
wielu miejscach.
Powiemy o tym później. Należy zaznaczyć, że każda ikona w oknie
foldera KDE
może być wyjmowana z foldera i osadzana na desktopie.</para>

<sect1 id="archiwa-i-sieci">
<title>Archiwa i Sieci</title>

<para>Jak nadmieniliśmy w poprzednim podrozdziale sieci stają się
coraz
ważniejsze. Pewien czas temu potrzebowałeś kilku aplikacji do
operacji na plikach,
które są rozproszone po całym świecie. KDE wspiera technologie
zwaną
"Przezroczysty dostęp do sieci" (Network Transparent Access) co
oznacza, że
użytkownik nie musi się martwić o fizyczne położenie plików. Dla
KDE nie ma
różnicy czy pliki umieszczone są gdzieś po drugiej stronie Ziemi,
czy też na
twoim lokalnym dysku.</para>

<para> Folder pod KDE nie służy jedynie do pokazywania zawartości
zwykłych
katalogów. Katalog zawarty na serwerze ftp jest wyświetlany tak
jak zwykły. Być
może używałeś kiedyś programu WinZip (tm) pod MS-Windows (tm),
jeśli tak to
na pewno ucieszy ciebie wiadomość, że także KDE potrafi wchodzić w
archiwa, tyle
że tar'a.  Zawartość takiego archiwa jest wyświetlana w postaci
folderów w
oknie. Nie zobaczysz żadnej różnicy (no chyba że Internet jest
wolny, to wtedy
zobaczysz, że katalogi z serwera ftp będą się wyświetlały
wolniej, niż te z
lokalnego dysku, ale to nie jest usterka w KDE)</para>

<para> Klikając przykładowy obrazek na jakimś serwerze ftp
automatycznie włączysz
swoją ulubioną przeglądarkę do obrazków. KDE przetransportuje plik
z sieci dla
ciebie, poczym wystartuje przeglądarkę. Dla przykładu taka staroć
jak XV
potrafi działać poprzez Internet nawet o tym nie wiedząc! Dopóki
nie ma
jeszcze aplikacji pod KDE której potrzebujesz (chociaż istnieje
już wiele
napisanych do różnych zadań oraz jeszcze wiele więcej w trakcie
pisania),
to możesz użyć starego programu wykorzystując NTA przez
dostarczenie
odpowiedniej konfiguracji. Powiemy tobie jak to zrobić, ale
troszkę później.</para>
</sect1>

<sect1 id="ikony-przecignij-i-upu">
<title>Ikony - przeciągnij i upuść</title>

<para>Powiedzieliśmy już trochę o ikonach. Czas aby przyjrzeć się im,
ale w oknie
folderu. Ale oczywiście ikony równie dobrze mogą znajdować się w
tle desktopu.
To rozszerzenie znane jest z najbardziej nowoczesnych desktopów
jak OS/2 (tm)
i Macintosh (tm). Na pewno nie będziesz zaskoczony jeśli ci
powiem, że ikony
na tle desktopu zachowują się jak te w folderze. Kliknięcie na
nich powoduje tę
samą akcję, rozwinie się te same menu itp. Jest jednak pewna mała
różnica -
możesz ustalić pozycję dla nich. Ikony w folderze posortowane są
według nazw,
nie możesz zapisać ich pozycji. Jest to powód dla którego nie
można jeszcze
podać umiejscowienia dla ikon w oknie foldera.</para>

<para> Dzięki mechanizmowi przeciągnij i upuść możemy wykonać wiele
ciekawych
rzeczy, np. powiedzmy, że masz ikonę, która reprezentuje jakąś
aplikację
(ikona ta niech będzie w oknie foldera, na panelu lub na tle
twojego desktopu).
Kiedy opuścisz na nią inną ikonę która reprezentuje jakiś plik,
aplikacja się
uruchomi i wczyta właśnie opuszczony na nią plik. Podobnie możesz
opuszczać
ikony na folder. Spowoduje to skopiowanie, przesunięcie lub
zrobienie
odpowiednich linków (KDE oczywiście zapyta ciebie co wybierasz)
tych
plików w folderze. Proszę pamiętaj, że pliki mogą reprezentować
także jakiś
URL a nie tylko pliki lokalne, tak więc /home/weis/docu.txt jest
poprawne tak
samo jak <literal remap="tt">http://www.kde.org</literal></para>

<para> Wiele osób nie wie, że może przeciągać ikony które
reprezentują aplikacje,
drukarki, itp. na panel. Rezultatem takiej akcji będzie nowy
przycisk na panelu.
Oczywiście przycisk ten ponownie pojawi się także po ponownym
wylogowaniu i
zalogowaniu się. Pliki-skróty KDE mogą niemalże reprezentować
wszystko co jest
związane z WWW. Jeśli zrobisz skrót URL na desktopie, to KDE
stworzy taki plik
dla ciebie w "locie". Rozszerzenie "kdelnk" jest ukrywane,
ponieważ nie wygląda
najlepiej. Tak więc pliki kdelnk wyglądają jak zwykłe ikony.
Ciekawymi plikami
kdelnk są np. ikony stacji dyskietek czy też cdrom'u o których
powiemy nieco
później.</para>
</sect1>

<sect1 id="montowanie-twoich-urzdze">
<title>Montowanie twoich urządzeń </title>

<para> "Zamontować urządzenie" znaczy to, że np. dodajesz zawartość
swojego
cdrom'u do twojego drzewa katalogów. W przeciwieństwie do MS-
Windows, UNIX
posiada jedno wielkie drzewo zawierające każde urządzenie. Jeśli
klikniesz na
ikonę jakiegoś urządzenia, to KDE spróbuje je zamontować i
otworzyć tak
podmontowany katalog. Dla przykładu po zamontowaniu cdrom'u na
moim systemie
pojawi się katalog "/cd". Jeśli np. klikniesz prawym klawiszem
myszy na
przycisku urządzenia, to będziesz miał możliwość odmontować go.  W
przeciwnym
wypadku nie będziesz mógł wyjąć dysku lub cdrom'u. Aby to
zautomatyzować
musisz pozwolić użytkownikom na montowanie/odmontowanie urządzenia
- można
to zrobić przez odpowiedni wpis do pliku /etc/fstab. Późniejsze
rozdziały pokażą
co musi być zrobione; możesz także przejrzeć dokumentacje do
twojego systemu
operacyjnego.</para>
</sect1>
</chapter>

<chapter id="Siazintegrowanegodesktopu">
<title>Siła zintegrowanego desktopu </title>

<para>W tej części chcielibyśmy przeprowadzić ciebie przez kilka
praktycznych
przykładów które powinny w prosty i miły sposób ukazać siłę
Środowiska K
Desktop. </para>

<sect1 id="uywanie-aplikacji-kde">
<title>Używanie aplikacji KDE</title>

<para>Zacznijmy od kliknięcia na przycisku Idź! znajdującego się na
panelu. Dalej
wybierz podmenu 'Aplikacje' a na końcu 'Edytor'. Efektem tego
będzie
uruchomienie programu 'Edytor', prostego edytora tekstu
dostarczanego z KDE.
Upewnij się, że jest on aktywny (kliknij raz na jego pasku
tytułu). Teraz
stwórz krótki tekst wprowadzając dowolny ciąg znaków, może być ten
który
właśnie czytasz. Zapiszmy teraz twoją pracę poprzez wybranie opcji
'zapisz' z
menu 'Plik'. Po ukazaniu się okna dialogowego upewnij się, że
jesteś w swoim
katalogu domowym i zapisz testowy dokument jako 'Mój dokument'.
Teraz zamknij
Edytor poprzez wybranie pozycji 'Wyjście' z menu 'Plik'.</para>

<para>Mając utworzony i zachowany przykładowy mały dokument, który
nazwaliśmy 'Mój
dokument', spróbujmy wykorzystać różne sposoby otwarcia
dokumentu.</para>

<para>Otwórz okno folderu na desktopie i przejdź do swojego domowego
katalogu.
Powinieneś ujrzeć małe ikonki zapełniające kilka stron wśród
których jest
jedna z ołówkiem o nazwie 'Mój dokument'. Fakt, że twój dokument
jest
naznaczony ołówkiem jest konsekwencją rozpoznania przez KDE typu
pliku jako
dokument tekstowy. Proste kliknięcie na tej ikonie spowoduje
otwarcie
aplikacji 'Edytor' a w nim pliku 'Mój dokument'. Łatwe,
nieprawdaż?</para>

<para>Spróbujmy teraz innego sposobu otwarcia naszego dokumentu. </para>

<para>Wystartujmy najpierw aplikacje 'Edytor' (Idź!-&gt;Aplikacje-&gt;Edytor).
Teraz przeciągnijmy nasz dokument z otwartego wcześniej folderu i
opuśćmy go na dopiero co uruchomionym programie 'Edytor'. Zrobimy
to
przez ustawienie wskaźnika myszy nad ikonką naszego dokumentu,
wciśnięcie
lewego klawisza, przesunięcie wskaźnika myszy nad program 'Edytor'
i puszczenie
lewego klawisza. Jak możesz zobaczyć nasz dokument zostaje
załadowany.
Ta operacja zwana jest właśnie metodą przeciągnij i upuść (drag
and drop) i jest
wspierana przez wiele aplikacji KDE.</para>

<para>Obserwując jak 'Edytor' zachowuje się jeśli przeciągniesz na niego
jakiś
dokument na pewno nie będziesz zdziwiony stwierdzając, że możesz
przeciągać
także choćby faksy na program 'KFax' lub dokumenty binarne na
program
'HexEdytor'. Jednakże możesz być zdziwiony, że możesz przeciągnąć
także folder
lub dokument na kvt - terminal desktopu KDE. Spróbuj sam i sprawdź
co się
stanie!</para>
</sect1>

<sect1 id="przezroczysto-dostepu-do-internetu">
<title>Przezroczystość dostępu do Internetu</title>

<para>Jeśli jesteś "doświadczony" z współczesnymi desktopami to nic
powyższego nie
zaskoczy ciebie. KDE jednak idzie krok dalej w przyszłość -
dostarcza
przezroczystego dostępu do Internetu. Pokażemy co mamy na
myśli:</para>

<para>Otwórz folder desktopu i wybierz  'Otwórz lokację' z menu 'Plik'.
Wprowadź
URL: ftp://ftp.kde.org/pub/kde. Jak już wiesz z rozdziału
wprowadzającego do
menedżera plików KDE tj. kfm'a, polecenie to otworzy sesję ftp i
wyświetli
zawartość katalogu pub/kde serwera ftp.kde.org w oknie foldera.</para>

<para>Teraz otwórzmy aplikację 'Edytor' i przeciągnijmy na niego plik
'Message' (z
okna folderu otworzonego przed chwilą sesji ftp). W ciągu kilku
sekund
powinieneś zobaczyć jego zawartość w oknie programu 'Edytor'. Jak
to się ma do
przezroczystości sieci?</para>

<para>W ramach ćwiczeń spróbuj sprawdzić działanie opcji 'Zapisz do URL'
- to nauczy
ciebie jak zapisywać dokumenty na serwery odległe.</para>
</sect1>
</chapter>

<chapter id="Konfiguracjatwojegodesktopu">
<title>Konfiguracja twojego desktopu</title>

<para>Możliwe, że nie podoba ci się wygląd desktopu. KDE jest bardzo
konfigurowalny i możesz zmieniać prawie wszystkie jego ustawienia.
Możesz to
zrobić z Centrum Sterowania, specjalnego programu do konfiguracji
desktopu.
Uruchom teraz Centrum Sterowania z menu "Idź!". Po jego prawej
połowie
zobaczysz listę modułów. Są to m.in. "Desktop", "Sound System",
"Urządzenia
wejściowe", "Informacje o systemie" oraz "Sieć". Inne zostaną
dołączone w
przyszłości. Po jego prawej stronie znajduje się ekran
wprowadzający pokazujący
informacje nt. twojego komputera. To jest także obszar w którym
pokazywane są
opcje modułów. Możesz je otworzyć albo poprzez pojedyncze
kliknięcie na znaku
"plus" dla następnego modułu, lub poprzez podwójne kliknięcie na
ikonie
folderu. Większość modułów ma oczywiście kolejne podstrony.</para>

<para>Omówimy teraz możliwości poszczególnych modułów.</para>

<sect1 id="modu-desktop">
<title>Moduł "Desktop"</title>

<para>W tym module możesz skonfigurować tło, kolory i wiele jeszcze
innych
rzeczy. Zacznijmy od zmiany tła. Kliknij
podwójnie na kolorowej ikonce "Tło" a po prawej stronie Centrum
Sterowania pojawi się formularz do ustawienia tła.</para>

<sect2>
<title>Konfiguracja tła</title>

<para>Największą częścią tego formularza jest duży monitor znajdujący
się po
środku na którym możesz przejrzeć aktualne ustawienia. W KDE
możesz
konfigurować sobie każdy desktop osobno (wiesz dobrze, że okna
możesz umieścić
sobie na dowolnym desktopie). Aby przełączyć się pomiędzy
konfigurowane
desktopy powinieneś kliknąć na strzałce "do przodu" lub "do tyłu".
Możesz
również zmienić ich nazwy poprzez edycję pola pokazującego nazwę
aktualnie
konfigurowanego desktopu (innym sposobem jest kliknięcie na
przycisku wyboru
desktopu znajdującego się na panelu lub też wybranie
Idź!-&gt;Panel-&gt;Konfiguracja-&gt;Desktopy).</para>

<para>Są dwa style konfiguracji twojego tła: możesz ustawić sobie
kolor desktopu
(lub przejście kolorów) lub też wstawić sobie obrazek (zwany
tapetą).
Zacznijmy może od skonfigurowania tła jako wypełnienie miłym
kolorem różowym.
Wciśnij przycisk wyboru koloru (w ramce kolor). Pojawi się okienko
dialogowe z
którego będziesz mógł wybrać kolor (lub stworzyć swój własny).
Teraz po prostu
wybierz kolor różowy (lub jakiś inny) i wciśnij przycisk OK.
Okienko wyboru
zniknie a przycisk, przy pomocy którego do niego wszedłeś zmieni
kolor na
różowy (lub na inny który wybrałeś). Jeśli nowo ustawione kolory
podobają ci
się, to wciśnij przycisk OK. Jeśli najpierw chcesz zobaczyć efekty
swoich zmian
(nim je zaakceptujesz) to naciśnij przycisk Zastosuj, a tło zmieni
swój kolor
(lub cokolwiek innego co zmieniłeś). Jeśli masz otwartych dużo
okien na
desktopie to może się zdarzyć, że nie będziesz widział tła.
Rozwiązaniem jest
zmniejszenie okien do ikony lub ich po prostu zamknięcie.</para>

<para>Jeśli uważasz że jednolity kolor jest zbyt nudny to co powiesz
o przejściu
kolorów? Wciśnij przycisk Cieniowanie, a pojawi się kolejny
przycisk (do
wyboru drugiego koloru). Poeksperymentuj z dwoma kolorami. Efekty
swoich zmian
możesz zobaczyć wciskając przycisk Zastosuj.</para>

<para>Czy to jest wciąż niewystarczające? Dobrze, możesz więc wstawić
sobie
tapetę na desktop. KDE standardowo ma trzy wytworne tapety (Ocean,
Papier i
Woda) chociaż w prosty sposób możesz wstawić sobie inną dowolną
pod warunkiem,
że będzie w formacie JPEG (do konwersji możesz użyć programu
kview). Wybierz
teraz jedną ze zdefiniowanych tapet (może tam być więcej niż trzy
standardowe
tapety jeśli tylko twój administrator dołożył jakieś) lub wciśnij
przycisk
"Przeglądaj". Pojawi się okienko wyboru pliku w którym możesz
sobie jakiś
wybrać. Jeśli grafika którą wybrałeś jest zbyt mała aby wypełnić
cały desktop,
trzy przyciski umieszczone po lewej od przycisku "Przeglądaj"
przyjdą ci z
pomocą. Jeśli wybierzesz "Na środku" grafika zostanie taka jaka
jest
(oryginalna wielkość) i zostanie umiejscowiona na środku desktopu.
Natomiast
"Skalowana" znaczy tyle, że twój obrazek zostanie przeskalowany
tak aby
zajmował cały desktop. Może to jednak dziwnie wyglądać jeśli tylko
grafika
którą skalujesz jest słabej jakości (głównie mała rozdzielczość).
Ostatnią
możliwością jest wybór grafiki kafelkowej - znaczy to, że obrazek
będzie
wielokrotnie skopiowany w celu wypełnienia całego desktopu.</para>
</sect2>

<sect2>
<title>Ustawianie kolorów innych elementów</title>

<para>Kontynuujmy konfigurowanie kolorów które znajdziesz w podmenu
kolorów
modułu "Desktop" w kcc. W przeciwieństwie do poprzedniego punktu
teraz
zajmiemy się kolorem zawartości okien i ich wystrojem.</para>

<para>KDE używa znanej koncepcji zwanej "Schematy kolorów". Są to
ustawienia kolorów
które razem ze sobą wyglądają po prostu dobrze. Schemat kolorów w
KDE składa
się z 6 kolorów: jeden dla tła paska tytułu kiedy jest nieaktywny,
jeden dla
koloru tła i tekstu kiedy jest aktywny, dwóch dla koloru tekstu i
tła okna,
normalnego tła i wybranego tła. Jeśli brzmi to dezorientująco to
proponujemy
pr prostu to sprawdzić samemu. Tak jak przy wyborze tła tutaj
także mamy
podgląd efektów naszych zmian (górna połowa). Możesz wybrać
skonfigurowane już
przykładowe schematy lub podłożyć własny. Aby to zrobić wybierz
jeden z
dziesięciu kolorów z menu "Kolor elementu" i wybierz odpowiedni
kolor
klikając w  przycisk poniżej (pojawi się okienko dialogowe).
Zobacz swoje
zmiany w okienku podglądu. Jeśli znajdziesz kombinację która ci
odpowiada to
będziesz mógł ją zapisać. Aby to zrobić wciśnij przycisk
"Zachowaj" i wybierz
nazwę pliku. Jeśli jakiś schemat ci nie odpowiada to możesz go
usunąć
(przycisk "Usuń"), nie uda ci się jednak usunąć żadnego schematu
standardowego.</para>

<para>Jeśli posiadasz laptopa to być może chcesz zwiększyć kontrast
kolorów, ale
nie chcesz przechodzić przez ręczne grzebanie w kolorach. Z pomocą
przyjdzie
tobie ramka "kontrast" - przesuń suwak który się w niej znajduje i
zobacz co
się stanie.</para>

<para>Tak jak w okienku konfiguracyjnym tła tutaj także możesz
zobaczyć efekt
swoich działań - zrobisz to poprzez wciśnięcie przycisku
"Zastosuj". Zobaczysz
wtedy małe zamigotanie okienek a kolory się zmienią - nie ma
potrzeby
więc restartowania aplikacji. Taka możliwość nigdy jeszcze nie
była dostępna
na platformach UNIX.  Jest jednak jeden szkopuł - tylko aplikacje
KDE (tj.
aplikacje specjalnie napisane dla KDE lub inne do niego włączone)
można
konfigurować przez Centrum Sterowania. Mamy jednak nadzieję, że
pewnego dnia
wszystkie główne aplikacje zostaną włączone do projektu KDE.
Dopóki to jednak
nie nastąpi to jesteś skazany sam na siebie, a jedyną rzeczą jaką
będziesz mógł
w nich skonfigurować będzie pasek tytułu.</para>
</sect2>

<sect2>
<title>Wybór wygaszacza ekranu</title>

<para>Jeśli podobne obrazy są pokazywane zbyt długo na kineskopie,
obrazy te
wypalają luminoforową powłokę w kineskopie. W takiej sytuacji
musisz brać pod
uwagę to, że możesz zniszczyć sobie monitor (nie dotyczy to
wyświetlaczy LCD
które w zupełnie inny sposób generują obraz). W celu uniknięcia
tego
wynaleziono screensaver'y, czyli wygaszacze ekranu. Są one małymi
programami,
które czają się w tle i
uaktywniają się w momencie kiedy nie robisz nic przez pewien czas.
Większość screensaver'ów wyświetla jakieś kolorowe animacje.
Oczywiście także
KDE posiada screensaver'y. Okienko dialogowe screensaver'ów z
modułu "Desktop"
umożliwiają wybór i ich skonfigurowanie. Po raz kolejny możesz
zobaczyć znany
już nam monitor w górnej części okienka dialogowego gdzie można
przejrzeć
aktualnie wybrany wygaszacz. Jeśli natomiast chcesz zobaczyć
wygaszacz na
pełnym ekranie to w tym celu naciśnij klawisz "Test". Większość z
nich ma
dodatkowe parametry konfiguracyjne - zawsze spróbuj wcisnąć
przycisk
"Ustawienia..." w celu ich przeglądnięcia.</para>

<para>W obszarze "Ustawień" możesz wybrać jak długo wygaszacz ma
czuwać w tle.
Jeśli wybierzesz zbyt długi czas to nie zabezpieczy on twojego
monitora, jeśli
natomiast wybierzesz zbyt krótki czas to może być to nieco
uciążliwe.
Standardowe 10 minut jest chyba najlepszym wyborem.</para>

<para>Jeśli nie chcesz pozwolić na to aby inni mogli zobaczyć co jest
na twoim
monitorze kiedy odejdziesz od swojego komputera to możesz włączyć
opcję
"Wymagane hasło". W tym wypadku nie wystarczy tylko wcisnąć jakiś
klawisz lub
przesunąć myszką w celu wyłączenia wygaszacza. Będziesz tym razem
zapytany
o hasło. Jeśli nie chcesz czekać aż twój screensaver sam się
włączy, a twoja
praca powinna być ukryta przed oczami innych, to możesz wcisnąć
przycisk z
małą kłódką znajdujący się na panelu.</para>

<para>Pole "Priorytet" określa jak dużo czasu system operacyjny
powinien
przydzielić na screensaver. Jeśli masz uruchomione zadanie w
trakcie kiedy
screensaver jest włączony, to prawdopodobnie zostaw tą opcję
ustawioną na
"Wysoki".</para>
</sect2>

<sect2>
<title>Wybór stylu</title>

<para>Wybór stylu znaczy dwie rzeczy: styl dla elementów tworzących
aplikacje, tj.
wszystko co możesz zobaczyć na ekranie (możesz wybrać styl Windows
95 lub
styl Motif) oraz fonty dla aplikacji. Jak ze "Schematem kolorów"
te
ustawienia działają tylko dla aplikacji KDE. Jeśli chcesz
przejrzeć efekty
zmian to kliknij na przycisku "Zastosuj" czyli tak jak w innych
okienka
dialogowych.</para>
</sect2>

<sect2>
<title>Konfigurowanie paska tytułu</title>

<para>Jak już się zdążyłeś nauczyć, pasek tytułu nie zawiera tylko
nazwy
aplikacji i opcjonalnie nazwy dokumentu, ale także pięć przycisków
przy pomocy
których możemy manipulować oknami.</para>

<para>Zacznijmy od myszki. Dla każdego z pięciu przycisków
(Minimalizuj,
Maksymalizuj, Przyklej, Zamknij i Menu) możesz wybrać nawet to,
czy powinny być
wyświetlane po lewej stronie paska tytuły, po prawej lub w ogóle.
Polecamy
pozostawienie wszystkich przycisków tak jak są (tj., tak jak były
na początku)
ponieważ dają prosty i szybki dostęp do manipulowania oknami.</para>

<para>W innej części okienka dialogowego paska tytułu, którą możesz
osiągnąć
poprzez wciśnięcie klawisza TAB, możesz wybrać to jak twój pasek
ma wyglądać.
Są tam dwie rzeczy do skonfigurowania: czy powinien być cieniowany
oraz czy i
jak szybko powinien być animowany tekst znajdujący się na tym
pasku. Możesz
łatwo zobaczyć co oznacza "Cieniowany" oraz "Prosty" poprzez wybór
po czym
wciśniecie przycisku "Zastosuj" i obserwowanie "paska tytułu".
Animacja paska
tytułu natomiast nie jest taka oczywista. Jest on animowany w
momencie gdy
tekst jest zbyt długi aby został na nim wyświetlony. Wszystkie
inne desktopy
i systemy okienkowe dają sobie spokój i wyświetlają tekst ucięty,
niekompletny, zaś KDE robi coś innego. Tytuł jest przesuwany do
przodu i do tyłu,
przez co masz możliwość odczytania go. Możesz oczywiście
skonfigurować prędkość
animacji poprzez suwak (wybór zbyt dużej wartości prawdopodobnie
spowoduje
chwilowy zawrót w głowie) - jeśli natomiast ustawisz je na 0 to
animacja paska zostanie wyłączona.</para>
</sect2>

<sect2>
<title>Manipulacja właściwościami okna</title>

<para>W ostatnim dialogu modułu "Desktop" możesz wybrać jak KDE
powinno
manipulować oknami. Jeśli "Przesuwanie okna" ustawione jest jako
"przezroczyste" to będziesz widział co się znajduje pod oknem w
czasie
przenoszenia go w inne miejsce. Jeśli natomiast jest
nieprzezroczysty to cała
zawartość okna będzie przesuwana.</para>

<para>Animacja zmiany rozmiaru okna (do ikony lub z ikony) jest
zrobią tylko dla
ładnego wyglądu. Sam zadecyduj czy ją chcesz czy też nie. Na
wolniejszych
maszynach wyłączenie tego będzie prawdopodobnie dobrym
rozwiązaniem.</para>

<para>Ważną opcją jest "Sposób uaktywnienia" - to od niej zależy, jak
będziemy pracować z
desktopem. Ponieważ tylko do jednego okna na raz możemy wprowadzać
jakieś dane,
to należy zdefiniować  kiedy i na jakie okno będzie skierowane
wejście z
klawiatury (czyli "uaktywnienie"). Jeśli wybierzesz "Myszka uaktywnia
okno", to
okno znajdujące się pod wskaźnikiem myszy będzie automatycznie
aktywowane (to
tylko do niego będzie można w tym momencie wprowadzać dane z
klawiatury).
Jeśli natomiast ustawisz "Kliknij by uaktywnić" to wyraźnie będziesz
musiał kliknąć
na okno w celu uaktywnienia go.</para>

<para>Jeśli wybierzesz "Kliknij by uaktywnić" uaktywnione okno będzie
przestawiane na
wierzch innych okien. Jeśli natomiast wybierzesz "Myszka 
uaktywnia okno" to
może się zdarzyć wypadek, że prawie kompletnie "zakopane" okno zostanie
"wywołane"
na wierzch (nawet w sytuacji gdy tylko najechaliśmy na jego mało
widoczny
fragment). Dla ułatwienia wprowadzono więc możliwość podania czasu
po jakim
okno się aktywuje (zostaje wyciągnięte na górę). Jeśli najedziemy
na
"zakopane" okno to po pewnym ustalonym czasie zostanie ono
automatycznie
wyciągnięte na wierzch. W celu wyłączenia tego, ustaw czas na 0
sekund. Należy
zaznaczyć, że złym pomysłem jest ustawianie zbyt małego czasu
oczekiwania, gdyż
spowodować to może sytuacje w której nawet w czasie przesuwania
myszki kolejne
okna będą aktywowane i przesuwane na wierzch.</para>

<para>Opcja "Sposób maksymalizowania" określa, co przycisk maksymalizujący
(oraz opcja z menu)
tak właściwie zrobi. Możesz wybrać maksymalizacje okna w dwie
strony (szerokość
i wysokość) lub też maksymalizować okno tylko w jedną (wysokość).
Należy
zaznaczyć, że aplikacja nigdy nie przykryje panelu lub pasku zadań
w czasie
maksymalizacji, jest to bardzo wygodna cecha. Ważne jest, że przy
pomocy
środkowego klawisza można wywołać inną opcję maksymalizacji -
jeśli masz
wybraną opcję maksymalizacji pionowej to ciągle możesz
zmaksymalizować okno
całkowicie (w obie strony) poprzez kliknięcie środkowym klawiszem
na przycisku
maksymalizacyjnym.</para>
</sect2>
</sect1>

<sect1 id="modu-dwiek">
<title>Moduł "Dźwięk"</title>

<para>Aktualnie moduł Dźwięk zawiera jedynie jedno okienko
dialogowe w
którym można skonfigurować brzmienie systemowego dzwonka,
normalnie
objawiającego się w sytuacji jakiegoś błędu. Należy jednak
zaznaczyć, że opcja
ta może nie działać na niektórych systemach - jeśli będziesz miał
jakieś
problemy to zajrzyj do dokumentacji systemu.</para>
</sect1>

<sect1 id="modu-urzdze-wejciowych">
<title>Moduł "Urządzeń wejściowych"</title>

<para>Moduł ten pozwala na skonfigurowanie klawiatury i myszki. Dla
klawiatury
możesz skonfigurować prędkość powtórzenia a także opcjonalnie
kliknięcie
klawisza (może nie działać na niektórych maszynach). Dla myszki
można wybrać
prędkość przesuwu oraz znaczenie klawisza lewego i prawego (jest
to wygodne
gdy myszkę masz po lewej stronie klawiatury).</para>
</sect1>

<sect1 id="modu-informacji-o-systemie">
<title>Moduł "Informacji o systemie"</title>

<para>Moduł ten podaje pewne informacje o procesorze oraz pamięci
jaka jest
zainstalowana na maszynie. Może to być interesujące dla
niektórych, ale tak na
prawdę nie musisz wiedzieć co tam jest wypisane, nie ma tu też nic
do
zmieniania.</para>
</sect1>

<sect1 id="modu-przykadowy">
<title>Moduł "Przykładowy"</title>

<para>Najprawdopodobniej przejrzysz także i ten moduł. Będziesz
jednak zaskoczony
- jest on pusty. Demonstruje on jedynie programistom oraz
administratorom
jak pisać własne moduły dla Centrum Sterowania.</para>
</sect1>

<sect1 id="modu-sieci">
<title>Moduł "Sieci"</title>

<para>Moduł ten aktualnie zawiera tylko jedno okienko dialogowe -
Samba Network
Status. Informacje te przeznaczone są głównie dla osób które
wiedzą coś o
Sambie (jeśli nie wiesz nic to najprawdopodobniej nie potrzebujesz
tego), nie
ma więc sensu tego omawiać.</para>
</sect1>
</chapter>

<chapter id="Wylogowaniesiizarzdcasesji">
<title>Wylogowanie się i zarządca sesji</title>

<para>Mamy nadzieję, że używanie KDE jest bardzo zabawne i przyjemne i
to do tego
stopnia, że nigdy już nie będziesz chciał się wylogować, ale jeśli
już musisz,
to czynność ta jest bardzo prosta. Po prostu wciśnij mały przycisk
w kształcie
X'a znajdujący się na panelu, tuż pod przyciskiem z kłódką. Kiedy
się
wylogowywujesz, KDE zapamiętuje pozycję i rozmiary wszystkich
okien aplikacji
które aktualnie są otworzone po to, aby po ponownym zalogowaniu
otworzyć je
automatycznie. Ale chociaż KDE potrafi zapamiętać wielkość oraz
pozycję każdej
aplikacji to jednak nie jest w stanie zapamiętać innych
dodatkowych informacji,
jak chociażby które pliki były otwarte pod aplikacjami. Dlatego
też potrzebuje
pomocy od aplikacji. Są już aplikacje które wspierają zarządcę
sesji, inne
będą posiadały to rozszerzenie do momentu wydania oficjalnej
wersji KDE. Do
tego czasu KDE będzie ostrzegało o wszystkich aplikacjach, które
nie wspierają
wystarczającą liczbą informacji, potrzebną do pełnego przywrócenia
poprzedniej
postaci.</para>

<para>Aby zilustrować zarządcę sesji, otwórz edytor KEdit a w nim jakiś
dokument.
Później wyloguj się i zaloguj. Zaobserwujesz jak KEdit umiejscawia
się na tej
samej pozycji i jak wczytuje wcześniej otwarty dokument. KEdit
zapamięta nawet
czy nie zapisałeś zmian w dokumencie przed wylogowaniem się  i
zapisze je do
pliku w którym pracowałeś jeśli wybierzesz "Zapisz" z menu "Plik".</para>
</chapter>

<chapter id="KDEinteresujcPodr">
<title>KDE interesującą Podróżą</title>

<para>Mamy nadzieję, że ucieszyła cię ta krótka wyprawa w otoczenie K
Desktopu,
że ten unikalny desktop pomógł ci pomóc zrobić to co należało
szybciej i o wiele
bardziej komfortowo niż kiedykolwiek.</para>

<para>Zapamiętaj proszę, że projekt KDE nie jest przedsięwzięciem
komercyjnym, ale
raczej projektem rozwijanym przez wolontariuszy z całego świata.
Chcielibyśmy
zaprosić ciebie abyś się przyłączył do projektu KDE i stał się
częścią tej
unikalnej sieci ludzi. Jeśli jesteś programistą możesz rozważyć
pomoc w
pisaniu aplikacji KDE. Jeśli jesteś artystą lub doświadczonym w
projektowaniu
grafiki pomyśl o stworzeniu ikon, schematów kolorów, odgłosów oraz
logo dla
KDE. Jeśli lubisz pisać, możesz przyłączyć się do naszego projektu
dokumentacji, KDP.</para>

<para>Jak widzisz jest wiele sposobów aby nam pomóc. Zapraszamy
serdecznie abyś się
przyłączył do tej rozległej sieci ludzi specjalizowanych w
tworzeniu KDE -
najlepszego otoczenia desktopu na jakikolwiek komputer. Proszę
odwiedź
<ulink url="http://www.kde.org">www.kde.org</ulink> w celu
uzyskania
większej liczby informacji.</para>

<para><emphasis remap="bf">Witamy na pokładzie ekscytującej podróży.</emphasis></para>

<para><literal remap="tt">Twój zespół KDE</literal></para>
</chapter>
</book>
<!--
Local Variables:
mode: sgml
sgml-omittag: nil
sgml-shorttag: t
End:
-->
